Ang Wikang Filipino

Noong 1937, idineklara ni Pangulong Manuel L. Quezon ang Tagalog bilang batayan ng wikang pambansa. Pinili ito dahil sa malawak na paggamit nito at sa mayamang panitikan nito. Gayunman, tinutulan ito ng ilang rehiyon na may sariling malalaking wika gaya ng Cebuano at Ilokano. Para sa kanila, hindi makatarungang isang wika lamang ang maging batayan ng pambansang wika. Upang tugunan ito, binago ang pangalan ng wikang pambansa noong 1959 at tinawag itong Pilipino. Sa Saligang Batas ng 1987, pinangalanan itong Filipino at itinakdang dapat itong payabungin batay sa mga umiiral na wika sa Pilipinas at sa iba pang wika. Ibig sabihin, bukas ang Filipino sa paghiram ng mga salita mula sa iba't ibang wika ng bansa. Ngayon, ang Filipino ang nagsisilbing tulay sa pakikipag-ugnayan ng mga Pilipinong may magkakaibang katutubong wika. Hindi nito layuning palitan ang mga wikang rehiyonal, kundi magsilbing wikang magbubuklod sa buong bansa.