Ang Tapat na Kawani

Si Gng. Rosales ay labinlimang taon nang naglilingkod bilang kahera sa munisipyo ng isang maliit na bayan. Kilala siya ng mga residente bilang mahinahon at matulungin. Isang hapon, may lumapit sa kanyang isang negosyanteng nais magbayad ng permit. Habang inaayos ang mga papeles, palihim na nag-abot ang negosyante ng isang sobre. "Para sa abala mo," bulong nito, "basta't mapabilis lamang ang aking permit at huwag nang suriin ang ilang kulang na dokumento." Ngumiti si Gng. Rosales ngunit ibinalik niya ang sobre. "Pasensiya na po," mahinahon niyang sabi, "pero hindi ko po ito matatanggap. Kumpletuhin lamang po ninyo ang mga kailangang dokumento at ipoproseso ko po agad." Nainis ang negosyante at umalis nang padabog. Kinabukasan, bumalik ang negosyante dala ang kumpletong dokumento. Sa pagkakataong ito, humingi siya ng paumanhin. Sinabi niyang sa lahat ng tanggapang napuntahan niya, si Gng. Rosales lamang ang tumanggi sa kanyang alok. "Kung lahat ng kawani ay katulad mo," sabi niya, "mas uunlad sana ang ating bayan."